Gerlinde is een tijdje geleden begonnen met roeien, er is niet echt een roeivereniging maar er wel een Nationaal team met wat boten, en Gerlinde gaat samen met 4 a 5 mensen regelmatig roeien en mag van deze boten gebruik maken.
Vanochtend ben ik mee gegaan, het voelde als vanouds, roeien is net als fietsen je stapt in en vaart weg.
We waren met zijn drien, Gerlinde en ik en een jonge Ierse vrouw. Het roeien is op zee, in een soort baai. Gerlinde en ik gingen in een 2x en Mel (Ierse vrouw) in een skif, Mel heeft nog niet zoveel roei ervaring, best dapper dus in een skif op zee. We besloten enigzins bij elkaar in de buurt te blijven, maar Mel ging niet zo snel en we waren zo'n 500m van haar vandaan, Gerlinde zei tegen me ik zie Mel niet meer, we besloten te ronden, ik kijk om en zeg joh ze zit gewoon in de boot. Toen we dichter bij kwamen zagen we dat ze op de boot zat maar dat de boot op de kop lag. We probeerden haar uit te leggen hoe de boot om te draaien, maar dit zag er niet hoopvol uit. We waren zo'n 400m uit de kust. Dus ik spring over boord om haar te helpen, Mel bij Gerlinde in de 2x en ik in de skif geklommen. Ik moest aan Naarden jeugdtrainen denken en de omslaan en er weerin klim oefeningen. Het ging eigenlijk verbazingwekkend eenvoudig, blij dat ik dit geoefend heb. Bij terugkomst aan de kant vertelde ik Mel dat we dit in Naarden oefenen, waarop ze zei dat dat wel heel verstandig is.
Het was trouwens zo heerlijk om weer te roeien.
