Dag 1

Een nieuwe fase van eenzaamheid, ik moet werken aan een nieuw ritme.

Tuin is mooi op dit moment, poes miauwt meer als normaal, heeft ook door dat het anders is.

Lockdown

Op 17 maart heb ik voor het laatst getraind met de Abu Dhabi Striders, het was op de golfcourt. Dit is de enige plek waar ik op het echte gras kan trainen. Het virus spookte al een beetje doo mijn hoofd. Ik zei tegen Gerlinde dat ik de knoflook adem van m'n voorganger in de sprint kon ruiken. We concludeerden dat ik dan wellicht te weinig afstand had om overdracht van virussen te voorkomen. Met pijn in m'n hart besloot ik om alleen te gaan rennen. Ik had moeite om me te motiveren tijdens de eerste run alleen. Ik had ook m'n doel niet meer, ik kan altijd zo uitkijken naar een event, en nu moesten we een hele mooie laten lopen in Italie. Zou zo fantastisch zijn geweest om samen met EJ weer te rennen, en Ellen weer eens te spreken na een hele tijd.
Ik heb nog een paar keer gerend, op 24 Maart heb ik de laatste keer gerend, ik was toen al aan het thuis werken, we hebben goede richtlijnen op het werk om verspreiding van het Corona virus tegen te gaan. Op straat was het uitgestorven behalve de wegwerkers, die werken gewoon door, die werken zonder afstand te houden. Er wordt een lockdown aangekondigd, je mag alleen voor noodzakelijke dingen de straat op en s'avonds mag je je huis niet uit want de starten worden ontsmet. Ik heb 3 dagen niet gesport, het voelde niet goed, ik kreeg overal pijntjes. Ik besloot om de fiets op de standaard te zetten in de tuin. Ik voelde m'n benen onmiddelijk, ik besefte dat die bere conditie van het hardlopen niet veel helpt op een fiets.

Het was ook wel warm in de tuin dus ik besloot in de maidsroom te gaan fietsen. Klink wel een beetje raar in de maidroom fietsen. De AC doet het niet erg goed, het is een klein hok en ik kreeg het gevoel dat er te weinig zuurstof was om echt lekker uit je dak te gaan.
Onder tussen zie ik ergometer standen voorbij komen van m'n roei maten. Ik zou zin hebben om m'n scores met ze te delen, maar helaas de gym is dicht. Ik overweeg zelfs om een concept II te kopen. Maar ja wat doe je met dat ding na COVID19, wellicht niks, Gerlinde puft al op het moment dat ik het noem, ze heeft zo'n bloedhekel aan dat martel werktuig. Het wordt dus geen Concept II. Ik open m'n 7 minute app en besluit om dit maar te gaan doen. Ook dit valt me zo zwaar. Ik denk weemoedig terug aan de tijd in Naarden dat ik regelmatig roeide en dat ik m'n hand niet omdraaide voor een paar push-ups.

Het is nu 3 en een halve week geleden sinds mijn eerste 7 minutes, ik heb met regelmaat een paar 7M gedaan. Ik voel iets van de kracht terug komen. Het is ook niet zo verwonderlijk dat ik mijn kracht in het bovenlijf kwijt ben. Ik heb immers 9 jaar alleen maar zitten rennen en fietsen, een beetje gezwommen tijdens m'n triathlon periode, maar het zwemmen ging altijd hopeloos, wellicht om dezelfde reden.

Afgelopen week heb ik besloten om zo'n fiets standaard te kopen die je op Zwift kan aansluiten, ik hoop er wat motivatie uit te halen. Ik heb deze week onbetaald verlof, als bijdrage aan de shareholders van Honeywell, zodat die in ieder geval hun winst kunnen blijven opstrijken. Het schijnt belangrijk te zijn. Wel lastig om je zelf bezig te houden, s'ochtends sporten en bijkomen in bad en dan s'middags hangen, ik heb een dag m'n oude hobby van stamboom onderzoek opgepakt. Wel mooi dat nu erg veel documenten gedigitaliseerd zijn, kun je gewoon het testament van je bet-overgrootvader opzoeken en downloaden. Gisteren ben ik maar eens begonnen om een fotoboek te maken van 2004-2009, Gerlinde zei dat dat leuk was. Ik stort me er dan vol op in en het wordt een obsessie. Ik zie oude foto's van het roeien uit Naarden, de head of de river, ik zie een Guus met een stevige schouder partij van al dat roeien. Laat ik dit maar als motivatie vast houden en hopen dat er met de 7 min iets terug keert van de oude glorie.

Het grijze lijntje geeft Maart resultaat weer Rennen, Orange April resultaat (fiets and workout)

Het pijltje geeft aan dat hardlopen niet meer mocht, Geen orange lijntje geen enkele keer hardgelopen in April.

Al met al: het kost me heel wat moeite om de omslag te maken, maar ik geloof dat ik een soort van motivatie terug gevonden heb. Je weet maar nooit misschien word ik wel zo'n sportschool tijger. Lekker binnen sporten, eh nee ik geloof het niet.

Thuis

Ik heb inmiddels 2 weken vanaf huis gewerkt. Ik ben sindsdien 1 keer naar de winkel geweest, mijn enige uitje. Het heeft invloed op je. Mijn geliefde afleiding "een rondje rennen" zit er ook niet meer in. Ik denkt dat ik dat het meest mis. Ik mis het kantoor ook, raar als je me dit 2 weken geleden had gezegd dan had ik het niet geloofd.

Maatregelen zijn nodig, je ziet de effecten bij sommige landen die laks begonnen en nu vele doden per dag hebben door het Corona virus. Het is als bij iedere verandering in je leven, je begint te ontkennen, dan na wat tegen sputteren ga je het accepteren. De volgende fase enthausiast worden heb ik nog niet bereikt. Al hoewel ik wel kansen zie, vooral op mijn werk. Thuis en met het sporten zie ik nog niet zoveel kansen. Klinkt eigenlijk een beetje depri.

Ik zag een kans voor het sporten, ik dacht wellicht kom ik eindelijk van die chronische achillispees iritatie af, maar het lijkt of ik iedere dag strammer de trap afstrompel s'ochtends vroeg. Ik kan me nu eindelijk motiveren om zo af en toe wat opdruk oefeningen te doen en wat buikspier oefeningen. Dit is misschien wel goed voor me.

Ik dacht dat ik meer slaap zou krijgen nu ik niet om kwart over vier op sta om te gaan rennen. Maar m'n horloge geeft aan dat ik net zo lang slaap. Ik ga gewoon iets later naar bed en word uit mezelf 6 uur later wakker, ik heb hier blijkbaar genoeg aan.

Ze zijn hier extreem streng, hoge boetes als de straat op gaat zonder goede reden. Ze desinfecteren de straten, mannen in pakken die de straat bespuiten s'avonds. Onze telefoon gaat iedere avond een paar keer af met een irritante toon en vervolgens word je toe gesproken dat je de straat niet op mag. Ik krijg er een beetje een George Orwell gevoel bij. Het ziet ernaar uit dat we nog wel een paar maanden in deze situatie zitten.

Ik moet echt ergens wat motivatie vinden.