We zijn twee keer naar een ander land verhuisd, we zijn begonnen aan onze derde verhuizing. Je weet inmiddels een beetje beter wat je allemaal te wachten staat. Ik merk bij mezelf dat ik bij iedere stap geen enkele verwachting heb dat het goed zal gaan. Dit is denk ik een soort zelf preventie, dan valt het niet zo tegen. Met al deze ervaring hebben we besloten om een extra uitdaging op ons te nemen. We gaan onze auto meenemen, waarom.? gewoon omdat we denken dat het ons wat geld zal besparen, en we hebben ook zo'n beeld van een mooie tocht door de woestijn.
Gerlinde heeft goed geholpen met de voorbereiding, ze heeft uitgezocht dat we eerst onze nummerplaat moeten vervangen voor een export nummerplaat. Zo gezegd niet gedaan, we kwamen op een vrijdag bij de Car inspection department en het bleek dat ze gesloten waren, het is Ramadan, over een extra uitdaging gesproken, we hebben in gedachten om de auto te verhuizen gedurende Ramadan, dan zijn alle werktijden gehalveerd, en tijdens het werk gaat het op halve kracht, Een dag later weer naar de car inspection, we kregen snel een bonnetje dat de vorige inspectie nog geldig was en konden meteen door naar het kantoor. Daar hebben ze ons alsvanouds weer eens lekker opgelicht, er stond nog een bekeuring open, tja deze hadden we al betaald, maar uiteindelijk komt het erop neer dat je slechts één keuze hebt, betalen. Na de betaling moesten we nog een stempel halen bij de supervisor. En met deze goedkeuring konden we een nieuwe nummerplaat laten monteren.
Het ging eigenlijk best voorspoedig, een dag later zegt Gerlinde tegen me dat ze van een vriendin had gehoord dat je een formulier nodig hebt om door Saudi te rijden met een export auto. Na wat googlen vonden we dat je een carnet nodig hebt. Ik heb op de site geprobeerd om een carnet aan te vragen. Een kind van 5 zou nog een beter website kunnen bouwen, ik probeer mijn geboorte land in te vullen, er staan slecht 20 landen in het lijstje, sommige met hoofdletter, sommige kleine letters, de landen staan niet alfabetisch, en uiteindelijk concludeer ik dat Nederland niet in het lijstje staat. Ik besluit te bellen, ik bel via mn laptop, dit doe ik altijd, het is nooit een probleem, behalve bij die jurk die dit telefoontje probeerde te beantwoorden, het enige wat ie zei, put of your speaker. Ik heb maar opgehangen, en met m'n telefoon proberen te bellen, maar toen werd er niet opgenomen, en toen ik een uurtje later nog eens probeerde realiseerde ik me dat het bijna 2 uur is, Ramadan einde werkdag.
Met deze voorbereiding hebben we besloten om naar de grens te rijden, we dachten we zien wel waar het schip strand, zonder hoge verwachting, met als doom scenario dat we bij de UAE grens worden geweigerd en het hele stuk terug kunnen rijden. De reis is ongeveer 900km, dit zou goed te doen moeten zijn op een dag. Om 8 uur s'ochtend vertrekken we, we regelen een verzekering voor 1 dag Saudi, bij de grens wordt als eerste de insurance gecontroleerd, maar deze meneer stuurde ons terug, hij zei eerste exit, ik wist dat hier een gebouw van de cause way Authority zit, dus wij daar naar toegereden, we moesten via de Saudi kant, de Carcheck meneer vraagt nog aan ons "weet je waar je naar toe moet" en ik naief als ik ben zeg volmondig JA. Bij de causeway authority aangekomen tref ik een leeg gebouw, best gek dat ik overal kan rondstruinen en dat er niemand is. Er zijn van die statige zalen met pluche stoelen enzo, portretten van de koning aan de muur. Afgedropen keer ik terug naar Gerlinde in de Auto. We besluiten om nogmaals naar het loketje te rijden waar we eerst waren terug gestuurd om een duidelijker aanwijzing te krijgen, de ellende is dat die gasten zo belabberd engels praten.
De man zegt; "nee niet de eerste je moet de tweede afslag hebben, volg de VIP lane en dan de 2e afslag", we gingen weer langs de Saudi kant, Big smile op zijn gezicht, ik dacht dat jullie wisten waar je naar toe moest. Ook hij gaf aan VIP en dan 2e exit. Bij de 2e exit vonden we een politie post, Ik ben een van de gebouwen binnen gegaan, ik vond er twee politie agenten, die zaten te relaxen, Ramadan Kareem, de ene Politie agent liep met me naar het raam een wees in de verte naar een bebouw, daar moet je zijn, Hij zag mijn wanhopige blik, vervolgens trok ie z'n schoenen aan en zei "ik breng je". Het was echt een heel aardige man. Ik ging bij het gebouw naar binnen, eerst vond ik onder de trap drie mannen die daar lagen te slapen, ik dacht wellicht schoonmakers die hun Ramadan werkdag moeten doorkomen, Ik besloot naar boven te gaan, op alle deuren stond clearance agent, maar alle deuren zaten op slot, ik loop tervergeefs naar buiten. We rijden nog een keer een rondje en nu komen we bij de trucklane en daar weten ze hoe het zit, een heel aardige man verwijst me naar hetzelfde kantoor waar we geweest waren, en we besluiten om het nogmaals te proberen, ik spreek buiten een man aan die me duidelijk maakt dat ik direct rechts een kantoortje in moet gaan.
Kantoortje is wel heel veel gezegd, en de man zag er zelf ook zo sjabbie uit dat ik hem een half uurtje geleden wellicht als schoonmaker had bestempeld. Maar goed de man was heel aardig en gaf aan dat het een half uurtje zou duren, en dat Gerlinde toch echt niet in die hete auto kon blijven zitten. En zo zaten we samen een half uur in een heel stoffig hokje, op de vloer lag een tapijt waar de man wellicht in had liggen slapen. Na een halfuur moesten we betalen en kregen de custom clearance papers.
De Truck lane in
Daar sta je met je personen auto, het loketje is op truck hoogte, meer dan 2 meter hoog, ik besluit de auto te parkeren en via een trapje het hokje in te gaan, ik haal de drie stempels om verder te mogen.
Er zijn 2 rijen die korter zijn dan de rest, enthausiast ga ik erin in staan, dan komt er een truckdriver naar ons toe, ik raad je af om deze rij te nemen deze kost 2 a 3 dagen, we dringen ons tussen de trucks in de snellere rij.
Kronkels in je hoofd beren op de weg, hoe lang gaat dit duren, we kunnen niet meer terug. We staan 2 uur lang op dezelfde plek. De gedachte van overdag door de woestijn rijden veranderd in wellicht s'nacht rijden, weg illusie van een leuke rit. Opeens kunnen we 100m doorrijden en dan staat het weer stil. Weer wachten we, het mooie is dat die truckdrivers meeleven, ze gunnen je dat je mag voordringen. Ik stap uit en wandel naar voren, we zijn wel erg benieuwd hoe lang de rij is, De rij is best lang, gelukkig hadden we een broodje meegenomen, en voldoende drinken. We kunnen nog een keer 100m doorrijden, ik swap 2 keer van rij waardoor we opeens bijna bij de grens zijn. We lopen beide naar de grens, paspoort wordt gestempeld, en we lopen terug naar de auto. Best gek gevoel, je paspoort is gestempeld maar je bent de grens nog niet over, en even later rijden we de grens over zonder de paspoort te laten controleren. Na weer wat voordringen staan we in een rij waar iets gecontroleerd moet worden, ik loop naar de andere truckdriver en ga bij hen staan, ze maken me duidelijk dat ik nog een formulier mis, en verwijzen me naar een loketje. Het is ontzettend warm, bij iedereen parelt het sweet van het voorhoofd, en de beambte werk met de snelheid van een beambte. Onder tussen beginnen vrachtauto's te dringen ze kunnen niet door omdat ik de papieren nog niet heb, Oh shit ik had niet zo moeten zitten voordringen, ik voel me bezwaard, Gerlinde zet de auto opzij zodat de trucks door kunnen. Met de nieuwe paprassen loop ik een ander kantoor binnen, en de man kijkt ernaar en zegt OK naar de X-ray. Dat ging verbluffend soepel, bijna niet te geloven. De X-ray ging ook als een speer, toen we eruit gingen vroegen we "whats next" hij zei "Ready". En wij rijden in 1 streep naar de slagboom om deze misere achter ons te laten. Die man zegt parkeer daar en ga daar naar binnen en vraag naar Ahmed. Ojee nog niet klaar, zo gezegd zo gedaan.
Geparkeerd en naar binnen, ik vraag naar Ahmed, uit eindelijk kom ik bij het hulpje van Ahmed, en hij gaat met me naar Ahmed, Ahmed zegt dankje wel voor de papieren, gelukkig had de man bij customs clearance aan het begin gezegd houd deze papieren totdat je bij de grens bent bij UAE. Dus ik zeg tegen die Ahmed, nee, nee "I need them at UAE border" Ahmed besloot een kopie te maken, en begon toen heel hard zijn hulpje te roepen, maar die reageerde niet, en vervolgens nog een keer, uiteindelijk heb ik de deur maar open gedaan zodat ie het kon horen. Ik was vervolgens bij het hulpje voor vervolg uitleg, hij praatte met handen en voeten, en maakte me duidelijk dat ik op iemand moest wachten in een ander gebouw, en terwijl hij me uitlegde dat ik op die persoon moest wachten wees hij naar iemand die daar op de bank ik zijn kantoor lag te slapen. Je kunt je niet voorstellen wat er door me heen ging, je kunt je ook niet voorstellen hoe rommelig en ik weet niet hoe ik het moet benoemen, maar iemand slapen in een kantoor op een leren bankje PFFFFFF.
Ik ben naar het andere gebouw gegaan, er zaten wat chauffeurs op de grond, ik ben er maar bij gaan zitten in kleermakerszit. de AC stond aan dat was het enige voordeel. Vervolgens lopen alle chauffeurs naar buiten, ik loop achter ze aan, maar ik snap niet waar ze naar toegaan. Ik ga weer naar binnen, er komt een man naar me toe die geen enkel woord engels praat. Hij helpt me verder, en vraagt mn Iqama en welke plaats, eigenlijk vraagt ie niet welke plaats, maar roept "Khobar?". Hij begint te typen, en ik realiseer me dat dit fout gaat, waarom zou iemand m'n woonplaats in Saudi willen weten als ik er alleen maar door wil rijden. Ik begin te praten tegen de beste man maar hij snapt er niks van, ik blijf aanhouden en uiteindelijk besluit ie iemand te bellen die engels spreekt. Het blijkt later de man te zijn waarop ik aan het wachten ben. Hij was al bij Gerlinde in de auto geweest en was opzoek naar mij. Het was een heel erg aardige man. duizend excuses, en hij rende voor me uit om de verloren tijd goed te maken. De man moest diverse smeekbedes doen bij supervisors omdat er een stap was overgeslagen. Al met al werden we terug gezet naar de stap voor de X-ray, en toen er wat stempels etc waren gezet en het de beurt was om de volgende actie te nemen was het prayer time. We hebben nog maar een broodje gegeten, achter het zonnescherm. Na 20 minuten kon ik naar binnen, het was me niet duidelijk wat de bedoeling was, er zat een man met een apparaat met een scanner en wat zwarte doosjes te pielen, en het leek erop dat de helft het niet deed, er was ook nog een andere personen auto die in hetzelfde schuitje zat als wij. We werden parallel geholpen, wat het allemaal niet sneller maakte. Het bleek dat hij een tracking device had geprogrameerd en deze werd met een slot in onze auto gemonteerd. Ik kreeg de instructie, ga direct naar de UAE border, ga nergens anders naar toe.
Dit was de laatste actie, en bij het passeren van de laatste slagboom stond het behulpzame mannetje te zwaaien. We hebben heel hard geschreeuw BEDANKT. Er waren inmiddels 7 uren verstreken en we waren misschien 20km hemelsbreed van ons huis. Nog 880 te gaan.
Het rijden ging voorspoedig, alle cash geld was op, we konden geen enkel bedrag met kaart betalen, op naar de grens met UAE, zou het weer 7 uur duren. We besloten om nog wat cash te pinnen, en ook wat te eten in Saudi.
Dit was ook wel een mooie gelegenheid, we konden in een hokje gaan zitten, de muren waren 1 m hoog, er stond geen stoel of tafel in het hokje, het tafelkleed wat voor ons werd uitgespreid was een stukje van dat hele dunne doorzichtige plastic. We kregen een groot bord met briyani, het was erg lekker en erg goedkoop. De mannen in de ruimte zaten wel een beetje vreemd te kijken dat er een vrouw in hun ruimte zat. maar er werd niets van gezegd.
Bij de UAE border zeiden Gerlinde en ik tegen elkaar, we gaan niet in de truck lane, we proberen het gewoon, bij het eerste loketje werden we naar een kantoor gestuurd. Er was niemand te bekennen, we lieten ons gezicht zien aan de andere kant van de grens, maar we durfden er niet heen te lopen, voor je het weet wordt dit verkeerd begrepen, maar de mannen zagen ons en kwamen naar ons toe. Ik vind dat zo mooi, om te zien er is een baasje en een hulpje is, het baasje moet laten zien dat ie alles onder controle heeft en alles weet, maar eigelijk weet ie niet wat ie met ons aan moet. Dan besluit ie zijn baas te bellen. We krijgen het hoopvolle bericht dat er over 10 minuten iemand komt die alles voor ons regeld. Dat geeft hoop. En inderdaad er komt iemand, echter zonder tools, er wordt aangegeven dat we de trucklane hadden moeten nemen, maar dat hij voor ons wel even op en neer zou rijden. Ik begin me zorgen te maken, straks verwijderen ze het tracking device en missen we een stempel of zo, of de import papieren. De man komt terug met de tool en verwijderd de tracker. En we mogen doorrijden. In het niemands land tussen Saudi and UAE komen de truck lane en personen auto's samen.We besluiten toch maar om de truck lane te nemen, we raken op een zandpad met diepe kuilen en gaten, ik maak me zorgen dat we vast komen te zitten of de auto aan de onderkant beschadigen. Midden tussen de grote trucks op een pad afgescheiden met betonblokken hobbelen we verder, dan komt er iemand naar ons toe. Wat doen jullie op de truck lane, we worden terug gestuurd, nu moeten we tegen het verkeer, al die grote trucks inrijden. Ik verklaar mezelf voor gek, maar we hebben geen optie. Uiteindelijk zitten we weer in het personen auto traject. Bij de grens moesten we nog vingerprints doen, en toen was het allemaal bijna OK. Bijna, nog 1 klein dingetje we moesten eerst de auto parkeren om de import te regelen, alle gegevens van de auto waren ingevoerd, het was wederom een erg vriendelijke beambte, heel behulpzaam, vroeg een aantal keren of het allemaal goed was. Toen het klaar was zei hij parkeer de auto daarginds (het was ongeveer 300m verder,) ga dan naar dat kantoor en vraag naar Mr Pardeesh. De auto geparkeerd en naar Mr Pardeesh gevraagd, en de mannen zeiden , ja daar in die portacabin, aangeklopt, maar er was niemand, de portacabin ernaast naar Mr Pardeesh gevraagd, hij verweest ons naar het hokje ernaast, en deze verwees on naar de overkant. Aan de overkant, was het een beetje een donker achteraf plekje, en om het hoekje zagen we een kantoortje Paradise clearing agency, bij Gerlinde viel het kwartje dat Mr Pardeesh, Paradise was. en de man was blij ons te zien.
Hij vroeg om de papieren, en begon in mijn paspoort te zoeken tussen de honderden stempels en visa's naar UAE visa. Ik vertelde dat ik geen visum heb, dat ik iedere week kom en dat het in het systeem staat en dat dat niet in m'n paspoort staat, ik leg hem uit dat dit voor europianen wellicht niet nodig is. Het blijkt dat je een auto niet kan invoeren als je geen UAE ID hebt, hij probeert de registratie op mijn paspoort te doen, hij vraag me mee te lopen, hij raadt Gerlinde aan te wachten, wat achteraf gezien heel verstandig was. We liepen naar de trucklane, we moesten tussen de ronkende trucks, parkerende truck, omkerende trucks lopen, het was echt gevaarlijk. Maar bij de supervisor aangekomen was het al snel duidelijk dat het echt niet kon. Er werd besloten dat ik de auto wel mee mocht nemen, er moest nog wel een verzekering worden afgesloten, alleen cash betalen, ik had gelukkig nog een paar Dirham op zak. In het kantoortje aangekomen zegt de man tegen me dat ik import tax moet betalen, het was een flink bedrag, dit had ik niet op zak, en alleen cash betalen, ik praat op hem in dat ik het via internet bankieren op hem overmaak, hij vind het goed, maar hij weet zijn Iban niet, alleen een bank nummer etc etc. hij voelt zich ook uitermate ongemakkelijk met de situatie en verdwijnt, en komt een halfuur later weer terug. Uiteindelijk maak ik het geld over, en we mogen verder.
Nu rest ons nog de laatste 350km naar Abu Dhabi city, we zijn beiden moe, we besluiten regelmatig te stoppen en te wisselen van bestuurder, we kwamen om 5 uur s'ochtends aan. De hele rit heeft ons 21uur gekost.
Het gekke is dat ik niet eens heel erg negatief op terug kijk.
